Installatie 1: Cyanotypes op doek — ‘A Walk’
– In de huidige tijd lijken mensen zich steeds meer te vervreemden van hun natuurlijke omgeving. Ze verblijven in stenen gebouwen en isoleren zich van alles wat groeit, bloeit en ademt. Ze beschermen zichzelf tegen de elementen en vermijden ‘slecht weer’ het liefst. Volgens haar zorgt dit ervoor dat mensen steeds minder affiniteit ervaren met de natuur. Alles wat ze
eten vinden ze in de supermarkt en ‘de natuur’ is een uitstapje geworden in plaats van hun thuis.
Deze doeken symboliseren een wandeling van twee uur, waarin zij elk kwartier stilstaat. Zo vertraagt ze haar pas en activeert ze haar zintuigen steeds meer. Buiten zijn kan ons als mensen dichter bij onszelf brengen en ze denkt dat we daardoor ook dichter bij onze natuurlijke omgeving komen. Met als gevolg dat we onze omgeving meer waarderen en ons er beter mee kunnen verbinden.
De cyanotypes symboliseren de schoonheid van het stilstaan tussen het bewegen. Tijd en zonlicht werken samen om een print te maken van een moment van rust.

Installatie 2: Bubbel
– Mensen zijn geneigd gedrag van anderen te kopiëren. Ze vormen zich naar de mensen om zich heen, gaan verbindingen aan en creëren zo hun eigen veilige bubbel. Maar wat gebeurt er als iedereen dit tegelijk doet? Gaan ze dan niet te veel op elkaar lijken? Wat zorgt voor verandering, voor het doorbreken van gewoontes en voor een authentieke stem? Hoe zorgen mensen ervoor dat ze niet klakkeloos overnemen wat in hun omgeving als ‘normaal’ geldt?