Borstbeelden
– Paulien van de Bunt maakt een serie portretten van borsten — gewone borsten, in al hun vormen. Tijdens het maken krijgt ze allerlei praktische opmerkingen te horen, zoals: “Ik heb een moedervlek,” of “mijn tepel zit heel laag.” Ook ontvangt ze reacties over vormen: puntig, hangend, rond… Dit roept veel reacties op. Soms gaat het ook over borsten die er niet meer zijn, of die gereconstrueerd zijn. Het is een wereld op zich, waarin ze eindeloos kan variëren. De kleuren wijken sterk af van de werkelijkheid — ze zijn glanzend als snoepjes, zonder enige associatie met huid of vlees. Alleen vorm en kleur staan centraal. Borsten horen bij vrouwen, en dat mag iets normaals zijn.

De man met de rode baard
– Paulien maakt een tapijtportret van 12 meter lang — een behoorlijk groots werk. De baard wordt een soort rode loper waar je letterlijk overheen loopt. Ze onderzoekt waar iets stopt en hoe lang iets kan doorlopen, zowel letterlijk als visueel. Tegelijkertijd stelt ze zichzelf de vraag of ze een krachtig, mannelijk portret kan maken. In haar eerdere werk staat vaak de vrouw centraal; met dit werk daagt ze zichzelf uit om die balans te zoeken.